Ακάμας

Ο Ακάμας είναι η άγρια δυτική άκρη της Κύπρου, και το πρώτο που πρέπει να ξέρετε είναι ότι σχεδόν πουθενά εδώ δεν υπάρχει σκιά. Έντεκα από τα μονοπάτια μας διασχίζουν τη χερσόνησο ανάμεσα στην Πόλη, τα Καθηκά και την Πέγεια — ασβεστολιθικά ακρωτήρια, θαμνώνες από άρκευθο και χαρουπιά, εγκαταλελειμμένα μεταλλεία και ένα φαράγγι κομμένο κάθετα μέσα στον βράχο.

Το τοπίο

Η πεζοπορία εδώ χωρίζεται στα δύο. Πάνω από τη βόρεια ακτή, το μονοπάτι της Αφροδίτης (6,5 χλμ, 316 μ. ανάβασης) και ο Άδωνις (7,6 χλμ, 349 μ.) ξεκινούν και τα δύο από τα Λουτρά της Αφροδίτης, μοιράζονται μέρος της διαδρομής τους και περνούν από το ερείπιο του Πύργου της Ρήγαινας, πριν ανοίξουν σε μεγάλη θέα προς την Πόλη Χρυσοχούς και τα ακρωτήρια. Στο εσωτερικό, οι κυκλικές διαδρομές των Σμιγιών περνούν μέσα από πεύκα και θαμνώνες, δίπλα σε παλιά μεταλλεία και καμίνια, με τον κόλπο Χρυσοχούς από τη μία πλευρά και τον κόλπο Λάρα από την άλλη.

Και μετά υπάρχει το Φαράγγι του Άβακα, που δεν ανήκει σε καμία κατηγορία: μια στενή ασβεστολιθική χαράδρα σκαλισμένη από τον ποταμό Αύγα, με τα τοιχώματα να κλείνουν από πάνω και νερό στα πόδια σας μεγάλο μέρος του χρόνου. Η μικρή εκδοχή είναι 1,1 χλμ προς τα μέσα· η μεγάλη διαδρομή συνεχίζει για 4,1 χλμ.

Πότε να πάτε

Το μοντέλο σκιάς είναι κατηγορηματικό για τη χερσόνησο. Το Ματσικορίδο στέκεται στον ήλιο 12,6 ώρες μιας καλοκαιρινής μέρας· η Αφροδίτη και το Μουττικό περίπου 11,4 η καθεμιά. Δεν υπάρχει φύλλωμα για να κρυφτείτε από κάτω ούτε ράχη για να σας σκιάσει, κάτι που κάνει τον Ακάμα εξαιρετικό από τον Νοέμβριο ως τον Απρίλιο και πραγματικά επικίνδυνο το μεσημέρι του Ιουλίου και του Αυγούστου. Ο Απρίλιος και ο Μάιος είναι η κορύφωση: αγριολούλουδα, καταπράσινοι θαμνώνες και θερμοκρασίες που αντέχονται όλη μέρα. Το καλοκαίρι, ξεκινήστε με το πρώτο φως ή καθόλου. Ο Άβακας είναι η μία μερική εξαίρεση — τα τοιχώματα του φαραγγιού κάνουν πραγματική δουλειά — αλλά ο βρεγμένος βράχος μέσα γλιστράει σε κάθε εποχή.

Τέσσερα για αρχή

• Αφροδίτης — η εμβληματική διαδρομή του Ακάμα, με ανάβαση από τα Λουτρά ως το καλύτερο πανόραμα της χερσονήσου.
• Φαράγγι Άβακα (μικρό) — μία ώρα που μοιάζει με μάθημα γεωλογίας, και το πιο δροσερό έδαφος της περιοχής.
• Σμίγιες (μεγάλο) — 6,8 χλμ με δάσος, βιομηχανικά ερείπια και δύο ακτογραμμές σε μία κυκλική διαδρομή.
• Μουττικό — 6,8 χλμ από τα Καθηκά ανάμεσα σε δύο φαράγγια, δίπλα σε ένα αναστηλωμένο πέτρινο καταφύγιο, με τη Γερόνησο στ' ανοιχτά.

Πρακτικά

Εδώ το νερό είναι αυτό που πρέπει να προγραμματίσετε, όχι τα χιλιόμετρα. Υπάρχουν μόνο δύο δασικοί χώροι πικνίκ στη χερσόνησο, και μόνο ο ένας βοηθά: η Πυκνή έχει πόσιμο νερό, οι Σμιγιές όχι, παρότι είναι η αφετηρία και για τις δύο κυκλικές διαδρομές των Σμιγιών και φυσική σύνδεση με τον Άδωνη. Γεμίστε τα παγούρια σας πριν μπείτε στη χερσόνησο και πάρτε περισσότερο απ' όσο νομίζετε ότι χρειάζεστε. Το μόνο σίγουρο νερό πάνω στα μονοπάτια είναι η πηγή στα Κεφαλόβρυσια, εκεί όπου οι Σμιγιές συναντούν τον Άδωνη.

Οι αφετηρίες είναι απλές: τα Λουτρά της Αφροδίτης για τις δύο παράκτιες κυκλικές διαδρομές, ο χώρος πικνίκ των Σμιγιών για τις δασικές, και ο δρόμος της κοιλάδας έξω από την Πέγεια για τον Άβακα. Για το φαράγγι, φορέστε παπούτσια με καλή πρόσφυση.