Μαχαιράς

Το τοπίο

Το κέντρο βάρους είναι η Μονή Μαχαιρά, και τρεις διαδρομές ξεκινούν από εκεί. Η διαδρομή Μαχαιράς – Πολιτικό είναι η καλύτερη: 5,5 χλμ κατηφόρα στο φαράγγι του Πεδιαίου, ακολουθώντας το ρέμα κάτω από ψηλούς βράχους, με μια γέφυρα στα μισά, και στο πάνω άκρο το μοναστήρι και το μνημείο του Γρηγόρη Αυξεντίου. Ο Μαχαιράς – Λαζανιάς καλύπτει 2,3 χλμ πιο τραχύ έδαφος με σκαρφαλώματα πάνω στο Ε4, και συνεχίζει στο Λαζανιάς – Φικάρδου, έναν εύκολο περίπατο 1,8 χλμ ανάμεσα σε δύο ορεινά χωριά.

Το απότομο είναι το Κιόνια – Δρυς: 3,4 χλμ με 423 μ. ανάβασης, από τα 940 μ. περίπου ως λίγο κάτω από τα 1.280 μ. στα Κιόνια, το ψηλότερο σημείο της οροσειράς του Μαχαιρά. Σχεδόν καθαρή ανάβαση προς τη μία κατεύθυνση, και μία εύκολη ώρα αν το περπατήσετε κατηφορικά. Για κάτι πιο επίπεδο, οι δύο διαδρομές Κακοκέφαλος – Μάντρα του Καμπιού είναι 5 χλμ η καθεμιά με ελάχιστη ανάβαση.

Πότε να πάτε

Αυτό το δάσος κρατά περισσότερη σκιά απ' όση υπονοεί το μέτριο υψόμετρό του, κάτι που το κάνει λογική καλοκαιρινή επιλογή κοντά στην πρωτεύουσα. Ο Παυλιάς – Δυο Μούττες δέχεται 4,4 ώρες άμεσου ήλιου μια καλοκαιρινή μέρα και η Σπηλιά της Αθασιάς 4,5 — και τα δύο στην κατηγορία «Σκιερά» που χρησιμοποιούμε. Οι ανοιχτές εξαιρέσεις είναι η Χελιδονιά με 11,1 ώρες και η Λευκοθέα με 10,1, οπότε ελέγξτε πριν τα επιλέξετε τον Αύγουστο. Συνολικά καλύτερα άνοιξη και φθινόπωρο· οι διαδρομές του φαραγγιού είναι στα καλύτερά τους όταν τρέχει ο Πεδιαίος.

Τέσσερα για αρχή

• Μαχαιράς – Πολιτικό — φαράγγι, ρέμα, γέφυρα και μοναστήρι· η διαδρομή με τον πιο έντονο χαρακτήρα στην περιοχή.
• Λαζανιάς – Φικάρδου — σαράντα πέντε εύκολα λεπτά ανάμεσα σε δύο από τα καλύτερα διατηρημένα ορεινά χωριά του νησιού.
• Σπηλιά της Αθασιάς — ήσυχο μονοπάτι σε πευκοδάσος κοντά στη Βαβατσινιά ως τη σπηλιά της Αθασιάς, σκιερό στο μεγαλύτερο μέρος του.
• Κιόνια – Δρυς — η ανάβαση στην κορυφή της οροσειράς, καλύτερα ανηφορικά και με τη θέα ως ανταμοιβή.

Πρακτικά

Ο μοναδικός χώρος πικνίκ της περιοχής είναι ο Δελίκηπος, που έχει πόσιμο νερό. Άλλοι δύο βρίσκονται πάνω σε αυτά τα μονοπάτια αλλά καταχωρούνται στη Λευκωσία: τα Κιόνια, στην κορυφή της ανάβασης Κιόνια – Δρυς, και η Μάντρα του Καμπιού στις διαδρομές του Κακοκέφαλου. Έχουν κι οι δύο νερό, κάτι που κάνει τις μεγαλύτερες δασικές διαδρομές εδώ πιο εύκολες στον σχεδιασμό απ' ό,τι συνήθως.

Το μοναστήρι είναι το προφανές σημείο συνάντησης και το ευκολότερο μέρος για να αφήσετε αυτοκίνητο. Αρκετά από αυτά τα μονοπάτια είναι τμήματα του Ε4 και ενώνονται άκρη με άκρη, οπότε τα σύντομα συνδυάζονται καλά σε μια πιο γεμάτη μέρα — και αξίζει, γιατί, αν τα περπατήσετε μεμονωμένα, τα περισσότερα τελειώνουν σε λιγότερο από μία ώρα.