Μονοπάτια σε φαράγγια
Η Κύπρος δεν έχει μεγάλα κάνιον, έχει όμως φαράγγια που αξίζουν ένα πρωινό το καθένα: στενές σχισμές που έσκαψαν οι χείμαρροι στον ασβεστόλιθο και την κιμωλία. Δώδεκα από τα μονοπάτια μας μπαίνουν σε κάποιο από αυτά, σε έξι περιοχές, και είναι σύντομα — τα δέκα από τα δώδεκα είναι γύρω στα 4 χλμ ή λιγότερο.
Από πού να ξεκινήσετε
- Φαράγγι Άβακα (μικρό) — το πιο γνωστό φαράγγι του νησιού, ένας ασβεστολιθικός διάδρομος σκαλισμένος από τον ποταμό Αύγα, 1,1 χλμ προς τα μέσα από την ακτή του Ακάμα. Η μεγάλη εκδοχή συνεχίζει για 4,1 χλμ και ανεβαίνει 329 μ.
- Κακκάριστρα — επίπεδη κυκλική διαδρομή 1,5 χλμ στις παρυφές της Λευκωσίας, μέσα από ένα φαράγγι που στα τοιχώματά του σώζονται θαλάσσια απολιθώματα ηλικίας 1,8 εκατομμυρίων ετών.
- Ανεράδες — κυκλική διαδρομή 4 χλμ μέσα από ένα φαράγγι κοντά στη Μηλιού, στους λόφους της Πάφου, στα καλύτερά της όταν ανθίζουν τα αγριολούλουδα.
- Βριτζή — 600 μ. με φαραγγώδεις σχηματισμούς και σπηλιές στην ύπαιθρο της Λάρνακας, αρκετά σύντομο για μικρά παιδιά.
- Καννούρες – Άγιος Νικόλαος της Στέγης — το μακρύ: 8,1 χλμ κατηφορίζοντας την κοιλάδα του Καρκώτη, με 891 μ. κατάβασης, ως μια τοιχογραφημένη εκκλησία του καταλόγου της UNESCO.
Καλό να ξέρετε
Τα τοιχώματα ενός φαραγγιού δίνουν λιγότερη σκιά απ' όση θα περιμένατε. Σύμφωνα με το μοντέλο σκιάς μας, μόνο η Βατερή, στην παλιά Κακοπετριά, μετράει ως σκιερή· ο Άβακας δέχεται οκτώ με εννέα ώρες άμεσου ήλιου μια μέρα του κατακαλόκαιρου, και η Κακκάριστρα πάνω από δώδεκα. Το καλοκαίρι, πηγαίνετε νωρίς.
Το φαράγγι είναι επίσης το μέρος όπου καταλήγει το νερό. Οι κοίτες μπορεί να είναι βρεγμένες ή να έχουν τρεχούμενο νερό από τον χειμώνα ως την άνοιξη, και η Βάσα Κοιλανίου γίνεται αδιάβατη όταν ανεβαίνει το ποτάμι. Μείνετε έξω από τα στενά φαράγγια όταν βρέχει δυνατά και αμέσως μετά.