Αλωνάτζια
Το Μονοπάτι Αλωνάτζια είναι ένα διαμάντι για όσους αναζητούν μια ήρεμη απόδραση σχεδόν χωρίς καμία σωματική κόπωση, γεγονός που το καθιστά ένα από τα πιο προσβάσιμα μονοπάτια φύσης της Κύπρου. Αυτή η διαδρομή 1 χλμ μετ' επιστροφής κοντά στον Αγρό διαρκεί περίπου μία ώρα και ελίσσεται μέσα από τη δροσερή σκιά ενός πευκοδάσους, που γίνεται ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη τις πιο ζεστές μέρες. Η διαδρομή ξεκινά ως χωματόδρομος πριν στενέψει σε κανονικό μονοπάτι, διασχίζει αρκετές μικρές ξύλινες γέφυρες και καταλήγει στη γαλήνια Δεξαμενή Κάτω Μύλου, δημιουργώντας ένα φυσικό και ικανοποιητικό σημείο τερματισμού. Η ευκολία πρόσβασης το κάνει ιδανικό για αρχάριους, οικογένειες με μικρά παιδιά ή οποιονδήποτε αναζητά έναν ήσυχο περίπατο στο δάσος χωρίς απαιτητικό έδαφος. Είναι μια πεζοπορία που βάζει σε προτεραιότητα την ξεκούραση και τη σύνδεση με τη φύση, περισσότερο από την πρόκληση ή τις θέες.
Ο πυκνός θόλος του πευκοδάσους προσφέρει πραγματικό καταφύγιο από τη ζέστη του καλοκαιριού, ενώ η παρουσία μικρών παρεκκλησιών κατά μήκος της διαδρομής προσθέτει πολιτιστικό χρώμα σε έναν κατά τα άλλα γαλήνιο περίπατο. Η τεχνητή λίμνη στο τέλος του μονοπατιού προσφέρει έναν όμορφο προορισμό και ένα σημείο για να καθίσετε και να απολαύσετε το τοπίο. Τα τελευταία εκατοντάδες μέτρα της επιστροφής γίνονται ξανά σε χωματόδρομο, αλλά η συνολική διαδρομή δίνει την αίσθηση ότι είναι συνεκτική και ευχάριστη, χωρίς να απογοητεύει στο τέλος.
Για όσους αναζητούν μεγαλύτερη πρόκληση, το κοντινό Μονοπάτι Ποταμίτικα (2,5 χλμ, γραμμικό) μπορεί να προστεθεί για να επεκτείνει την ημέρα. Ωστόσο, το Αλωνάτζια στέκεται μια χαρά και μόνο του, ως η τέλεια εισαγωγή στα ορεινά δάση της Κύπρου ή ως μια αναζωογονητική βόλτα για όσους αναρρώνουν από πιο κοπιαστικές εξορμήσεις.
Πεζοπόροι σε αυτό το μονοπάτι
Οι πρώτοι στο «Αλωνάτζια» · 4 από 4 πρωτιές · το περπάτησαν 12 πεζοπόροι
ΠρωτοπόροςMarianna Ma4 Δεκ 21
Πρώτη καταγραφήAndrew7 Νοε 26
Πρώτη κριτικήIvan Agafonov2 Μαΐ 26
Πρώτη φωτογραφίαIvan Agafonov2 Μαΐ 26AM
Τελευταίος: Rania και άλλοι 11
15 Νοε 26
Κριτικές
Επισκεφτήκαμε αυτό το μονοπάτι στα μέσα Νοεμβρίου, αφού είχε βρέξει. Έτσι στην αρχή του μονοπατιού υπήρχαν κάποιες αυλακιές γεμάτες χαλαρές πέτρες, κάνοντας την κοντή αλλά απότομη κατηφόρα ολισθηρή. Αλλά μετά την πρώτη γέφυρα, το μονοπάτι ήταν καλύτερο και εύκολο στο περπάτημα. Ήταν σύντομο και καλά σκιασμένο, με παγκάκια για ξεκούραση πολύ συχνά. Ήταν επίσης εποχή μανιταριών, οπότε προσοχή, υπάρχουν κάποια μη βρώσιμα μανιτάρια κατά μήκος του μονοπατιού. Αν έχετε σκύλο μαζί σας, φροντίστε να μην φάει κανένα.

Πολύ ωραίο μονοπάτι που ξεκινά μέσα στο δάσος και καταλήγει στη λίμνη και σε χώρο για πικνίκ. Πολλά παγκάκια. Σχετικά απόκρημνη ανάβαση.